fbpx
SKM Juristen

Transitievergoeding bij een slapend dienstverband

Elke werknemer wordt weleens ziek. De duur van de ziekte is elke keer verschillend, de ene keer is dit een weekje, maar dit kan ook langer duren. Na zes weken volgen de eerste re-integratieverplichtingen en krijgen zowel de werknemer en de werkgever wettelijke verplichtingen, bijvoorbeeld de oproep bij de bedrijfsarts. Op het moment dat de werknemer langer dan 2 jaar ziek is en er geen uitzicht is op herstel dan mag de werkgever de arbeidsovereenkomst opzeggen. Echter doen sommige werkgevers dit niet en ontstaat het slapend dienstverband. Maar wat is dit precies en krijgt de werknemer een transitievergoeding bij een slapend dienstverband? Wij leggen het uit!

Wat is een slapend dienstverband?

Na twee jaar ziekte (104 weken) mag de werkgever het dienstverband opzeggen wegens langdurige arbeidsongeschiktheid. Hiervoor moet de werkgever toestemming krijgen van het UWV. Het UWV kijkt onder andere of de situatie binnen zes maanden verbeterd. Zo niet, dan krijgt de werkgever vaak toestemming. Na deze toestemming mag de werkgever de werknemer ontslaan en moet de werkgever een transitievergoeding betalen.

Als de werkgever er niet voor kiest om de werknemer te ontslaan dan houdt hij de werknemer in dienst. De werkgever hoeft na twee jaar geen loon meer te betalen, waardoor het slapend dienstverband ontstaat.

Als werknemer beland je bij het slapend dienstverband tussen wal en schip. Je ontvangt namelijk geen loon meer, maar je kan ook geen WW-uitkering aanvragen. Je hebt namelijk nog een arbeidsovereenkomst met de werkgever. Doordat je nog een arbeidsovereenkomst hebt, moeten jij en de werkgever zich ook houden aan de re-integratieverplichtingen.

Slapend dienstverband en de transitievergoeding

Op het moment dat de werkgever de werknemer in dienst houdt, hoeft hij ook geen transitievergoeding te betalen. Rechters hebben tot 28 maart 2019 steeds bepaald dat het slapend dienstverband niet in strijd is met de beginselen van goed werkgeverschap en geen verwijtbaar handelen van de werkgever oplevert.

Op 28 maart 2019 kwam hier verandering in met een uitspraak van de rechtbank Den Haag. De kantonrechter besloot dat het dienstverband met de werknemer opgezegd moest worden. Ook moest de werkgever een transitievergoeding uitbetalen. Dit omdat de wet compensatie transitievergoeding tot stand is gekomen, waardoor de werkgever de transitievergoeding terug kan krijgen van het UWV. Volgens de rechter had de wetgever namelijk ook de intentie, met de invoering van deze wet, om het slapend dienstverband tegen te gaan. 

Vervolgens bepaalde de rechtbank Limburg op 3 april 2019 ook dat een arbeidsovereenkomst beëindigd moest worden. Alleen hoefde de werkgever hier geen transitievergoeding uit te betalen omdat er geen sprake was van ernstige verwijtbaarheid door de werkgever. 

Doordat diverse rechters anders oordeelde zijn er aan de Hoge Raad vragen gesteld, welke zij op 8 november 2019 beantwoord hebben. De Hoge Raad oordeelde dat een werknemer slapend houden, niet in lijn is met het goed werkgeverschap. Zij oordeelde hierdoor dat een arbeidsovereenkomst na twee jaar ziekte beëindigd moet worden. Hierdoor krijgt de werknemer ook recht op een transitievergoeding en een uitkering. 

En nu?

Door het oordeel van de Hoge Raad en de compensatieregeling die vanaf 2020 in werking zal treden is het de bedoeling dat werknemers niet meer slapend gehouden zullen worden. Ook is het de bedoeling dat er geen slapende dienstverbanden meer zullen ontstaan. 

Heb je momenteel een slapend dienstverband dan kan je een ontslag en/of een vaststellingsovereenkomst overeenkomen, waardoor je uit dienst gaat bij de werkgever. De werkgever mag je namelijk niet meer slapend houden. Wil je ook advies over het slapend dienstverband, of wil je hulp bij het onderhandelen met de werkgever? Neem dan vrijblijvend contact met ons op. 

Overleg uw juridische kwestie met SKM Juristen en wij helpen u verder.

Neem vrijblijvend contact met ons op.